Co zrobiono przy elewacji
Po rozpoczętych w sierpniu pracach Biały Spichrz znów można oglądać bez zasłaniającej go konstrukcji roboczej. Tegoroczne zadanie dotyczyło zewnętrznej warstwy zabytku: oczyszczenia i zabezpieczenia drewnianych oraz tynkowanych części elewacji. To zakończona konserwacja, a nie otwarcie nowego muzeum czy informacja o całkowitej przebudowie wnętrz.
Konstrukcja szachulcowa jest ważna dla wyglądu budynku: kontrast ciemnych drewnianych elementów i jasnych pól pomiędzy nimi jest widoczny również z drugiego brzegu rzeki. Przy spacerze przez Wyspę Młyńską warto spojrzeć na spichrz od strony ulicy Mennica, a szerszą perspektywę daje rejon Mostów Solidarności.
Dawny magazyn i znacznie starsza piwnica
Spichrz powstał pod koniec XVIII wieku. Przez większą część swojej historii służył do przechowywania zboża; funkcję magazynową zachował do 1974 roku. Do muzeum trafił w latach osiemdziesiątych XX wieku. Duży remont konserwatorski z lat 2006–2008 poprzedził wykorzystanie obiektu jako przestrzeni dla archeologii.
Jednym z najbardziej charakterystycznych elementów jest gotycka piwnica, pochodząca z XV wieku. Jest więc starsza niż dzisiejsza nadziemna bryła. W jej wnętrzu zwracają uwagę ceglane filary i sklepienie krzyżowe. To dobry przykład, jak w jednym obiekcie spotykają się różne okresy historii miasta.
Co zobaczyć na miejscu
Biały Spichrz jest siedzibą zbiorów archeologicznych Muzeum Okręgowego im. Leona Wyczółkowskiego. Wystawy stałe pozwalają porównać dzieje regionu od najdawniejszych czasów z życiem wczesnośredniowiecznego grodu. Jest też ekspozycja poświęcona pieniądzom i innym materialnym śladom przeszłości Bydgoszczy.
Według informacji opublikowanej 4 listopada zbiory można zwiedzać od wtorku do czwartku w godz. 10:00–18:00, w piątek 12:00–20:00, a w sobotę i niedzielę 11:00–17:00. Przy planowaniu wizyty w święto warto sprawdzić osobny komunikat muzeum. Archiwalna fotografia ilustruje położenie spichrza nad Brdą; nie dokumentuje efektu prac z 2026 roku.